I u jednom trenutku skapiram da kasnim na probu. I onako zategnut i nervozan ulazim u taxi. I onda uvidim da nema nikakvog smisla da budem nervozan i nadrkan u taksiju posto cu biti tu gde treba da budem za 5 min. I taxi skrece u Jurija Gagarina, u kome je red automobila od 3 kilometra. I odjednom promalja se ogromno, toplo, predivno sunce, pravo ispred mene. I u celoj koloni, niko nijednom nije zatrubio.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment